14 Şubat

14 Şubat

Bir toplum kendine ait olmayan değerleri hayatına aktarırsa kendi değerlerini çabucak terk eder. Medeniyetlerin ve kültürlerin ne ile beslendiği önemlidir. Biz tarihi kutsamayız. Ama her toplum gibi bizim de bir tarihimiz vardır. Büyüklerimizin yaptığı güzel işleri alıp daha ileriye götürmek bize düşen temel görevdir. Ama başkalarını da körü körüne taklit edemeyiz, etmemeliyiz.

Temalı haftalar son çeyrek asırda daha da öne çıktı. Bunların başında anneler günü ve 8 mart kadınlar günü gibi kutlamalar çok daha öne çıktı. Müslüman bir kişi ve toplum için anne kavramı sıradan bir kelime değildir. Çerçevesini Kur'an-ı Kerim ve sünnet çizmiştir. Bayram günlerinde anne-babasından uzaklaşmayı ve tatil yerlerine kaçmayı (!) öğütleyen bir dünya görüşü “anneler günü” adı altında kapitalizmin satış rekorlarını kırdırıyor. Bir çiçek veya kargodan gelen bir paket ile geçiştirmeyi bize marifet olarak gösteriyor.

Bugün 14 Şubat. Bize sevgililer günü diye takdim ediliyor. Kadın veya erkek her insanda var olan sevgi gibi bir hasletin metâ’ya dönüştürüldüğü, üzerinden para kazanıldığı başka bir dünya var mıdır acaba? Sevginin ifade şekli, Müslüman bir bireyin karşı cinse karşı davranışlarındaki ölçü ve sevgisini ifade etme şekli nasıl olacak?  Kadın veya erkeğin karşı cins ile ilişkisini ve sınırlarını belirleyen değerler nelerdir? Başkasının hayatına dair alacağım kararlarda sınırım nedir?

Sevgililer Günü kavramını kaynağı nedir? 2. Valentinus’a veya başka isimlere dayanan ve bunların üzerinden birçok bilgi var. Hangi isim olursa olsun temelinde başka dünyalara ait olan düşünceler vardır. Eşyalarda kullanılan ağırlıklı renk kırmızıdır. Renklerin bile altında yatan kültür değerleri vardır. Bunu herkes bilir. Bütün bunlara rağmen özellikle gençlerin bu tür davranışlara ilgi göstermesi ciddi bir problemdir. Kendi Leyla ile Mecnun hikâyesinden haberi olmayan nesiller, Ferhat ile Şirin arasındaki destansı hayatı öğrenmeyenler başkalarının değerlerine mahkûm olurlar. Hele Hz. Yusuf gibi iffet abidesi bir peygamberden mahrum kalanlar başka sahillere savrulmaya adaydır.

Söylediğimiz söz, dinlediğimiz müzik, okuduğumuz hikâyeler ve seyrettiğimiz diziler esasında bizim karakterimize doğrudan etki yapan işlerdir. Kendi hikâyelerini yazmayanlar, kendilerine ait hikâyeleri olmayanlar ve güne ait söyleyecek sözü olmayanlar başkalarının hikâyeleri ile yol alır. Başkalarının sözleri ve kelimeleri ile konuşmaya başlarlar. Başkalarının kelimeleri ile konuşanlar da başkaları gibi düşünmeye ve sonunda da yaşamaya mahkûmdur. İşte bu sebeple bizi diri tutan imanımız ve ibadetlerimizdir. Şükür ki Müslümanız. Şükür ki Rabbimiz bize Peygamber ve Kitap nimeti ile ikramda bulunmuş. Şükür ki ibadetleri bize ikram etmiş. Ramazan ayının gölgesi üzerimize düştüğü şu günlerde Rabbim bizi ve neslimizi bize yakışmayacak söz ve davranışlardan korusun.