SİYASETİN (!) ÖTEKİ YÜZÜ

Siyasetin görünen yüzü konuşur.
Kürsülerde anlatır, slogan atar, alkış toplar.
Bir de konuşmayan, gösterilmeyen, özellikle saklanan bir yüzü vardır: siyasetin öteki yüzü.
O yüz; kararların neden alındığını değil, kimin işine yaradığını anlatır.
Kameralar önünde halktan bahsedilir. 
Kameralar kapandığında başka şeyler konuşur.
İlkinde “millet” vardır, ikincisinde :))))
Siyasetin öteki yüzünde, sorunlar çözülmez; yönetilir.
Çünkü çözüm, düzeni bozar.
Yönetmek ise düzeni sürdürür.
Yoksulluk ve korku bunun en çarpıcı örneğidir.
Yoksulluk, gerçekten istenirse birkaç yılda azaltılabilir.
Ama azaltılmaz.
Çünkü yoksullukla birlikte korku itirazı törpüler.
Yoksulluk, bağımlılık üretir. Korku ise susmayı öğretir. 
Yoksulluk ve Korku siyasetin (!) en sessiz ortağıdır.
İşte bu yüzden öteki yüzde şu soru hiç sorulmaz:
“İnsanlar neden bu hale geldi?”
Onun yerine şu cümle kurulur:
“Bakın, biz yardım ettik.”
Siyasetin öteki yüzü, sonuçları vitrine koyar, sebepleri karanlıkta bırakır.
Bir ülkede milyonlar çalıştığı halde geçinemiyorsa bu bir tercihtir.
Bir ülkede gençler umudunu yurt dışına bağlamışsa bu bir tesadüf değildir.
Bir ülkede emek ucuz, hayat pahalıysa bunun adı kriz değil, politik tercihtir.
Ama siyasetin öteki yüzü, tercihlerden değil; kaderden bahseder.
“Dünya böyle” der.
“Şartlar zor” der.
“Sadece bizde değil” der. 
“Aman mahallenin delisi sen misin” elle gelen düğün bayram, Sen sus…” der
Sorumluluk bu cümlelerin arasında buharlaşır.
Öteki yüzde liyakat yoktur, sadakat vardır.
Hesap yoktur, bağlılık vardır.
Denetim yoktur, suskunluk ve korku vardır.
Bu yüzden siyaset çoğu zaman değişmez; sadece rol değiştirir.
Aynı düzen, farklı yüzlerle devam eder.
En tehlikelisi de şudur:
Toplum, zamanla buna alışır.
Normal olmayan normalleşir.
Yanlış, “başka çare yok” diye kabul edilir.
Ve insanlar bir gün şunu fark eder:
Siyaset artık hayatlarını iyileştirmeye değil, onları idare etmeye odaklanmıştır.
Siyasetin öteki yüzü tam olarak budur.
İnsanları ayağa kaldırmakla değil, dizlerinin üstünde tutmakla ilgilenir.
Ama unuttukları bir şey vardır:
İnsan onuru uzun süre bastırıldığında sessiz kalır,
Ama unutmaz. 
Ve siyaset, er ya da geç kendi öteki yüzüyle yüzleşir; yüzleşecektir de vakit yakın…
Anlayana…